somerson in jou oë

donsveersag

werp die winter

wit karos oor heuwel en haard

die laaste spatsels flouwarm son verdring

die eens warm geborgenheid nou slegs

vae herinnering

 

klandestien

kruip die koue na binne

onkeerbaar

deur elke gleuf, kraak en skeur

kluister my vas

omsoom my seer

 

en ek smag

na die sagwarm kontoere van jou mond

jou stem soos reën in die Karoo

die lome landskap van jou lyf

maar bowenal

die somerson in jou oë

 

(c) GP Terblanche